Hakkâri DaÄŸları’nda genellikle gür bir bitki örtüsü yoktur. Ancak, daÄŸların kuzey ve güney yamaçlarıyla vadi etekleri yer yer, orman, funda ve çalılıklarla örtülüdür. DoÄŸal bitki örtüsün azlığına karşın daÄŸlar, sürekli kar altında kalan kuÅŸaÄŸa dek bütünüyle doÄŸal orman sınırı içinde kalır. Bölgede rastlanan aÄŸaçlık, parçalarından bu ormanların yaylacılık, yamaçları dikliÄŸe ve yakacak gereksimi gibi nedenlerle yok edildiÄŸi anlaşılmaktadır.
    Hakkâri DaÄŸları’nda doÄŸal bitki örtüsünün, yer yüzü ÅŸekilleriyle çok yakın iliÅŸkisi vardır. AÄŸaçlıklar, derin vadilerden daÄŸların yüksek yamaçlarına doÄŸru sokulur. Buna karşılık, dik yamaçlarda, kar ve buzul süpürmesi nedeniyle, doÄŸal örtü hızla gerilemiÅŸ durumdadır.
Ä°lde, doÄŸal örtüyü oluÅŸturan, bitki türleri de çok çeÅŸitli deÄŸildir. En çok rastlanan aÄŸaç meÅŸedir. Bunlar yamaçlarda, seyrek ve kısa boylu, vadi tabanlarına yakın yerlerde ise, sık ve yüksek oranda geliÅŸmektedir. MeÅŸe yetiÅŸen kesimlerde yabanıl meyve aÄŸaçlarıyla, alıç ve ardıç da bulunmaktadır. Cilo Dağı’nın Büyük Zap Vadisi’ne bakan yamaçlarıyla, Çukurca, Åžemdinli ve Beytüşşebap yörelerinde, ardıç ve söğütten oluÅŸan bozuk korular ve meÅŸeden oluÅŸan baltalık ormanlar vardır.
     Ağaçlıklar arasında, doğal örtüyü oluşturan otlar, çalılar ve fundalar yer alır. Yükseklere çıkıldıkça gevenlerle, çok yıllık otsu bitkiler artar. Çok dikenli türler olan gevenler, yükseltili ve iklim özelliklerine bağlı olarak çalı süpürgesi, ya da şemsiye biçiminde olurlar. 25-30 cm boyunda cüce dikenlikler, kimi yerlerde bir metrenin üzerinde boylanan, içine girilmesi zor bir örtü oluşturur.Sürekli kar altında bulunan kuşağa yakın kesimlerde, her zaman ıslak olan yerlerdeki gevenlikler, yaz mevsiminde yeşil kalır ve çayır görünümü alır. Burada gevenlerle karışık olarak çalılıklar ve yüksek otlar bulunur.
      Dağlarda, 3.000 metreden sonra doğal bitki örtüsü ortadan kalkmaya başlar. 3.500 metreye dek kayalıklar dışında kalan yerlerde, cılız bitkilerle örtülü moloz alanları uzanır. 3.500 metreden sonra, sürekli kar kuşağına girilir. Bu kuşakta yer yer, yere yapışmış gibi duran Alp bitkileri soyundan yosunlara rastlanır.
      Hakkâri’de genellikle kuzey-güney doÄŸrultusunda uzanan vadi tabanındaki daÄŸal örtü, daÄŸlarda ve daÄŸ yamaçlarındakinden daha gürdür. Bunların en güzel örnekleri Zap, Habur, Åžemdinli vadilerinde görülebilir. DoÄŸal örtüyü oluÅŸturan aÄŸaçlar arasında, çınar, söğüt, ahlat, kavak, diÅŸbudak,alıç, meÅŸe ve ardıç baÅŸta gelmektedir. Ayrıca, kendi haline bırakıldığından yabanıllaÅŸmış durumdaki ceviz, elma ve üzüm baÄŸları önemli yer tutmaktadır.