Hatay Türkiye’nin en önemli eski yerleÅŸim yerlerinden biridir. Yapılan arkeolojik araÅŸtırmalarda milattan önce 100.000 ile 40.000 yılları arasına tarihlenen bulgulara ulaşılmıştır. Ä°l toprakları ilk Tunç Çağından itibaren Akat BeyliÄŸi ve M.Ö. 1800-1600 yıları arasında Yamhad Krallığına baÄŸlı bir beyliÄŸin sınırları içerisinde yer almıştır. Daha sonra M.Ö. 17. yüzyıl sonlarında Hititler’in ve M.Ö. 1490 yıllarında Mısır’ın egemenliÄŸine girmiÅŸtir. Ardından Urartular, Asurlular ve Persler‘in egemenliÄŸine girdi.
M.Ö. 300 yılında Antakya kurulmuÅŸ ve kent hızla geliÅŸmiÅŸtir. Kent M.Ö. 64 yılında Roma Ä°mparatorluÄŸu’na katılmış ve imparatorluÄŸun Suriye eyaletinin baÅŸkenti olmuÅŸtur. Ä°slam ordusu tarafından fethedilmiÅŸ, Emevi ve Abbasi egemenliÄŸinde kalmıştır. Daha sonra 877′de TolunoÄŸulları’nın fethettiÄŸi topraklar sırayla IhÅŸitler ve Selçuklular tarafından yıkılan Halep merkezli HamdanoÄŸulları (Beni Hamdan/Hamdânîler) egemenliÄŸine girdi. 969 yılında Bizans Ä°mparatorluÄŸunun topraklarına katılan il 11-12.yüzyıllarda Haçlı Seferleri sırasında da önemli rol oynamıştır. Antakya Memlûk Devleti tarafından Haçlıların elinden alınmıştır(18 Mayıs 1268).
Osmanlı İmparatorluğu dönemi
1516′da Yavuz Sultan Selim bu toprakları ele geçirmiÅŸ ve Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu dönemi baÅŸlamıştır. Memlûk Devletinden zapt edilen Antakya, Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu‘nda önce Halep’e baÄŸlı bir sancak ve daha sonra kaza olarak yönetilmiÅŸtir. Bu dönemde Antakya, Asi Nehri ile Habib Neccar Dağı arasındaki dar ve meyilli alanda, 1,5-2 km²’lik bir alan üzerine yerleÅŸmiÅŸ orta büyüklükte bir ÅŸehirdi. Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu‘nun Hatay’daki hakimiyeti 1918 yılına kadar devam etti.