Ege Bölgesi’nde yer alan Manisa Ä°li’nin yüzölçümü 13.810 km 2 ‘dir. Yükselti ise 43 m. ile 750 m. arasında deÄŸiÅŸmektedir. Ä°l Merkezinden doÄŸuya gidildikçe yükselti artmaktadır.Ä°dari bakımdan doÄŸudan UÅŸak ve Kütahya, kuzeyden Balıkesir, güneyden Aydın, güneydoÄŸudan Denizli, güneybatı ve batıdan Ä°zmir Ä°lleriyle çevrilidir.
Ä°lin güney ve kuzeyi daÄŸlarla kaplıdır. 2070 m. yüksekliÄŸe sahip olan ve Salihli ilçe sınırlarındaki BozdaÄŸlar kütlesinde bulunan Kumpınar Tepe Ä°l’in en yüksek dağıdır.
Manisa’da yeryüzü ÅŸekillerinin bütün biçimlerine rastlanabilmektedir. Fakat, ağırlık toplam alanın % 54.3′ünü kapsayan daÄŸlardadır. Ä°kinci sırada % 27.8 ile platolar ve üçüncü sırada % 17.9 ile ovalar yer almaktadır. Arazinin ana çizgilerini, doÄŸu-batı doÄŸrultusunda uzanan ve kuzey-güney ve güneydoÄŸu-kuzeybatı doÄŸrultularına çatallanan oluk ÅŸekilli çukurlar oluÅŸturmaktadır. Bu çukur kısımların kenarında kalan yüksek kütleler daÄŸ sıralarını oluÅŸtururken, doÄŸudan batıya doÄŸru eÄŸik bir geniÅŸ alanı da ovalar teÅŸkil etmektedir. Platolar Demirci DaÄŸlarının geniÅŸ etekleri üzerinde yer alır.
Ovaların yeraldığı çöküntü alanları, genelde akarsuların ve sellerin getirdiği alivyonlarla dolduğu için oldukça verimli topraklar meydana gelmiştir. Dağlık ve sarp alanlar, ilin doğu, güney ve kuzeyinde bulunmaktadır. Batıya gidildikçe verimli ovaların arazi içindeki payı artarak büyümektedir.
Ä°l topraklarının % 33.79′u tarım yapılan arazilerdir. Manisa, Akhisar, AlaÅŸehir, GüneÅŸli,Salihli, Sarıgöl, Bakırçay ve Turgutlu ovaları en önemli tarımsal alanlardır. Arazi dağılımı içinde Manisa’nın sahip olduÄŸu tarım arazisi büyük bir potansiyele sahiptir. Çayır ve meralar % 4.61, Orman ve Fundalıklar % 36 oranında yer kapsamaktadır. % 25.60 oranındaki kullanılmayan arazi grubuna, yerleÅŸim merkezleri, yollar, nehir ve göl yatakları ile ekonomik olarak tarım yapılamayan verimsiz durumdaki tarıma elveriÅŸsiz araziler ve su yüzeyleri girmektedir.
Doğal göl sayısı azdır ve bunlar pek önemli gölller değildir. Gölmarmara ilçesindeki Marmara Gölü 320 milyon m3 su depolayabilecek büyüklüktedir. Demirköprü Barajı 1.022 Milyon m 3 su depolama potansiyeli ile ilin en önemli su depolama alanıdır.
Ä°lin sınırları içinde en önemli nehirler Gediz ırmağı ve Bakırçayı’dır.
Ege bölgesi içinde geniÅŸ bir alanı kapsayan Manisa Ä°linde, Akdeniz iklimi ile beraber İç Anadolu’nun karasal iklim özellikleri egemendir. Ovalar ve ovaları çevreleyen vadilerde, karasal nitelikli Akdeniz Ä°klimi görülürken, yüksek daÄŸlık bölgeler ve platolar ile kuzey ve kuzey doÄŸusunda ki daÄŸlar ve platolarda İç Anadolu’nun karasal nitelikli iklimin etkileri görülür.
Batıdan doğuya doğru gidildiğinde toprak, iklim ve topografya gibi çevre koşulları yavaş yavaş değişmeye başlar. Bu değişime bağlı olarak, bitki örtüsü de değişir. Bitki örtüsü batıdan doğuya doğru ova bitkileri, makiler, ormanlar ve alpin bitkilerinden oluşur. Bu düzenli bir sıra biçiminde birbirini izlemez. Egemen bitki örtüsü ormanlar ve makilerdir.
Doğal bitki örtüsünün büyük çoğunluğu, kuraklığa dayanıklı, sert yapraklı, sürekli yeşil kalan Akdeniz Bitki türleridir.
Ä°l’de ortalama sıcaklık 16.8 o C’dir. En sıcak aylar, ortalama sıcaklığın 30 o C’nin üzerine çıktığı Haziran.Temmuz ve AÄŸustos aylarıdır. Yıllık sıcaklık ortalaması kışın (Ocak Ayı) 6 o C’nin altına düşmez. Yılda ortalama 25 gün donlu geçer. Yılda ortalama 107.5 gün sıcaklık 30 o C’nin üzerindedir. Ortalama olarak yılın 91 günü yağışlı geçmektedir. Yıllık ortalama yağış miktarı m 2 ye 750.3 kg’dır. En fazla yağış Aralık, Ocak ve